روزها اکثرا برای من خیلی خوب می گذره٬ پر از تجربیات خوب و احساس رضایت. اما بعضی روزها هم از بقیه روزها سخت ترند و اکثرا٬ عوامل بیرونی این روزها رو برای من سخت می کنن. . . چند هفته پیش می خواستم راجع به آدمهای خوب بنویسم که نشد. اینکه چقدر خوب بودن ساده است ولی در عین حال چقدر آدمهای خوب کمند یا کم شدن و اینکه مهمترین قدم در راه خوب بودن٬ بد نبودنه! به همین سادگی.
بعضی از آدمها از بعضی جهات خیلی رشد می کنن و واقعا کم نظیر می شن ولی ابعاد دیگه شخصیتشون رشد نمی کنه. مثل آدم فداکار٬ مهربون و سخت کوشی که در عین حال پشت سر دیگران هم حرف می زنه٬ دروغ هم می گه و . . . چقدر خوب بود آدمها اول از همه سعی می کردن بد نباشن. . . یکی از عوامل بیرونی که گفتم بعضی روزهای منو سخت می کنه٬ مواجهه با این دسته آدمهاست. همیشه برای خودم آرزو می کنم که حتی یه لحظه هم جزو این دسته نباشم.
.......ولی.....بقیه روزها خوبه٬ پراز فعالیت٬ بعضی شبها تا ۳ صبح بیدارم. اصولا گرایشم به شب زنده داری از سحر خیزی بیشتره و این هم یکی از خصلتهای بدمه٬ دوران دانشگاه هم ترجیح می دادم شبها درس بخونم تا صبح زود بیدار شم. این نکته نیز در دست اصلاح است...
